من شهروند مصؤن کشوری هستم که تا حال مرا از اذیت و آزار متعصبین مذهبی و قوانین ظالمانه کشوریکه در آن زاده شده ام در پناه امن خویش نگهداشته است. این کشور، ایالات متحده امریکا است، که در واقع بر روی زمین برایم بهشت بنا کرده است. من بخاطر نظریات مترقی و آزادیخواهانه خویش مورد اذیت قرار نمیگیرم، هر چند فریاد من و صدای سایر افراد همفکر از جانب بلندگوهای صنفی که رسانه ها را اشغال کرده اند نارسا ساخته میشود. من رؤسای جمهور امریکا را و سیاست های داخلی و خارجی شان را بدون خود- سانسوری به باد انتقاد گرفته ام و حتا یکبار هم بخاطر این عمل خویش از جانب پولیس مورد بازجویی قرار نگرفته ام. من از لحاظ مالی نیز شهروند مصؤن هستم، زیرا درامد خانوادام از شش عامل سرچشمه میگرفت. قبل از آنکه بصورت دلخواه مدت کاری خود را به نیمه روز تبدیل کردم، ما بیشتر از 95 در صد از امریکایی ها درامد داشتیم. مانند انبوهی از مردم ما نیز مبتلا به مرضی که مصرف کنندگی نامیده میشود مبتلا هستیم؛ تقریباً تمام آنچه را بدست میاوریم به مصرف میرسانیم. بنحوی برنامه ریزی کردیم تا دو خانه را به گرو بگیریم، دو عراده موتر و جدیدترین آلات برقی را داشته باشیم. ...

 

نویسنده: داکتر ادیپ یوکسل
برگردان از محمد فهیم نعیمی