برگردان: فهیم نعیمی

"پس اگر آن ها متمایل به صلح شدند، تو هم چنان به آن متمایل شو، و به خداوند توکُل نما" قرآن شریف 8:62.

از زمانی که من از جانب مردم خودم برای استرداد سرزمین از دست رفته مان مأمور شدم، به این باور رسیده بودم که تمامی فلسطینی های در تبعید و فلسطینی های در داخل، یک روز، در برابر قربانی های شان، پاداش بازگشت به سرزمین آبایی شان و برخوردار شدن از آزادی را بدست خواهند آورد. ...

لیو جیابو، متولد 28 دسامبر 1955، منتقد ادبی، نویسنده، استاد و فعال حقوق بشر است که خواهان اصلاحات سیاسی و پایان بخشیدن به حاکمیت تک حزبی – کمیونیستی در چین شد. در حال حاضر او به عنوان زندانی سیاسی در چین نگهداری می شود.

لیو جیابو از سال 2003 الی 2007 رییس مؤسسه مستقل چینایی بنام "مرکز قلم" بود. به تأریخ 25 دسامبر 2009 به اتهام تحریک برای براندازی، دستگیر و به یازده سال حبس و دو سال محرومیت از حقوق سیاسی محکوم شد.  

در جریان چهارمین دور زندان، به دلیل مبارزات طولانی و غیر خشونت آمیز لیو جیابو برای دست یابی به حقوق بشری در چین، جایزه صلح نوبلِ سال 2010 برایش اعطا گردید. او نخستین چینایی بود که در هنگام زندگی در چین جایزه صلح نوبل را بدست آورد.

هنگام اعطای جایزه صلح نوبل، لیو جیابو، به دلیل زندانی بود در چین، در محفل حاضر نبود. سخنرانی ذیل از جانب شخص دیگری در محفل به خوانش گرفته شد. 

 برگردان: فهیم نعیمی

در سرتاسر مسیر زندگی ام، در بیشتر از نیم قرن، ماه جون 1989 نقطۀ تحول بود. در ابتدا من عضو نخستین صنفی بودم که پس انقلاب فرهنگی از طریق امتحانات عمومی وارد دانشگاه شدم. دوران آموزشی من از کارشناسی گرفته تا کارشناسی ارشد و دکتورا، با بسیار خوبی به پیش رفت. پس از گرفتن اسناد تحصیلی ام، برای تدریس در دانشگاه "بیجنگ" باقی ماندم. به عنوان استاد، به بخوبی از جانب شاگردانم پذیرفته شدم. در عین زمان من به عنوان روشنفکر از جانب عام مردم شناخته میشدم. مقاله ها و کتاب های را می نوشتم که در جریان دهه 1980 به حد کافی جنبش ایجاد کرده بود. گاه گاهی دعوت نامه های برای سخنرانی در گوشه و کنار کشور برایم می رسید. گاهی هم بر اساس دعوت ها به اروپا و امریکا سفر می کردم. آن چه از خود می خواستم این بود که: خواه به عنوان یک فرد یا یک نویسنده، زندگی صادقانۀ، با مسؤولیت و وقار داشته باشم. سپس به دلیل این که من از امریکا برگشته بودم و می خواستم در جنبش 1989 شرکت کنم، به اتهام جرم "تحریک مردم و تبلیغات ضد انقلاب" به زندان انداخته شدم. امکان درس دادن را از دست دادم و دیگر قادر نبودم در داخل چین کتاب یا مقاله ام را به چاپ برسانم و یا سخنرانی بکنم. تنها به دلیل انتشار دیدگاه های متفاوت سیاسی و اشتراک نمودن در جنبش صلح آمیز دموکراتیک یک استاد امکان درس دادن را، یک نویسنده حق انتشار دیدگاه هایش را و یک روشنفکر فرصت سخنرانی در محضر عام را از دست داد. این تراژیدیی بود، هم برای من و هم برای چین؛ کشوری که تا حال سی سال اصلاحات و باز شدن را پشت سر گذاشته است. ... 

برگردان: فهیم نعیمی

شیرین عبادی، متولد 21 جون سال  1947 میلادی همدان ایران، به سال 2003 میلادی بخاطر تلاش هایش در راستای دموکراسی و حقوق بشر برنده جایزه صلح نوبل گردید. نامبرده به صورت ویژه برای احقاق حقوق زنان و کودکان فعالیت نموده است.

به نام خداوند آفرینش و خرد 

اعلی حضرت شاه، علیا حضرت شه بانو، اعضای محترم کمیته نوبل کشور ناروی، بزرگان، خانم ها و آقایان!

خیلی احساس افتخار می کنم که صدایم امروز از این تربیون عالی به تمام مردم جهان می رسد. این لطف بزرگ از جانب کمیته ناروی بر من است. به روح "الفرد نوبل" (بنیانگذار جایزه نوبل) و پیراون اش در این راه درود می فرستم.

امسال جایزه صلح نوبل به خانمی از ایران، کشور مسلمان خاورمیانه، تحویل داده شد.

بدون شک، انتخاب من الهامی برای جمعیت بزرگی از زنانی، نه تنها در ایران بل که در سراسر منطقه، خواهد بود که تلاش می حقوق از دست رفته شان در طول تاریخ را دوباره بدست آوردند. این انتخاب، زنان را در ایران و بیرون از آن کمک خواهد کرد تا به خود باور داشته باشند. زنان نیمه جمعیت هر کشوری را می سازند. جلوگیری از مشارکت فعال زنان در زندگی سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در واقع محروم ساختن تمامی جمعیت یک جامعه از نیمی از توانایی هایش است. فرهنگ پدر سالارانه و تبعیض در برابر زنان بصورت ویژه در کشورهای اسلامی برای ابد ادامه داشته نمی تواند. ... 

برگردان: فهیم نعیمی

چنانی که امروز گردهم آمده ایم تا بخاطر بدست آوردن جایزه صلح نوبل از خداوند ج شکرگذاری کنیم، فکر میکنم بهتر خواهد بود تا دعایی را که "سنت فرانسس" نوشته است و یکی از دعا های دلخواه من است، بخوانیم. ما این دعا را هر روز میخوانیم، به دلیل این که این دعا با وضعیت هر یکی از ما همخوانی دارد. من همیشه فکر میکنم که 400 یا 500 سال قبل وقتی "سنت فرانسس" این دعا را نوشته بود شاید با مشکلاتی هم سان با مشکلات ما مواجه بود. پس بیایید با هم دعا کنیم... . 

بگذارید برای فرصتی که جهت بدست آوردن این جایزه صلح امروز بدست آورده ایم از خداوند شکرگذاری کنیم. این جایزه صلح بخاطر مان میاورد که ما خلق شده ایم تا زندگی صلح آمیزی داشته باشیم و حضرت عیسی ع نیز مأمور بود تا این پیام را به مردم برساند. او از هر لحاظ مانند ما بود بجز گناه و آشکارا اعلام کرده بود که برای رسانیدن این پیام خوب آمده است. این پیام، پیام صلح برای همه ما است؛ پیامی که خداوند توسط عیسی پسر مریم به همه مان رسانیده است. ...

ده دسامبر 1978

برگردان: فهیم نعیمی

اعلیحضرت شاه کشور ناروی، علیا حضرت ملکه، رییس و اعضای محترم کمیته جایزه صلح نوبل، بزرگان، مهمانان گرامی، خانم ها و آقایان!

 السلام و علیکم!

این شیوه سنتی احوال پرسی ما است. این جمله کوتاه احساسات عمیق و آرزوهای مان را به نمایش میگذارد. ما همیشه این جمله کوتاه را بر زبان میاوریم و بدان باور داریم.

اعلیحضرت، خانم ها و آقایان!

تصمیم کمیته صلح نوبل برای ارزانی کردن جایزه صلح نوبل به من، نه تنها از جانب مردم مصر به عنوان یک افتخار پذیرفته میشود، بلکه به عنوان تصدیق حمایت جهانی از تلاش های خستگی ناپذیر مان برای دستیابی به صلح در سرزمینی که خداوند پیام روشنایی و فرزانگی را به وسیله موسی، عیسی و محمد فرستاده است.

اعلیحضرت، خانم ها و آقایان!

این جایزه همچنان محصول تلاش های شخصیت بزرگوار رییس جمهور جیمی کارتر است که تلاش های بی امانش برای غلبه بر موانع صلح، سزاوار قدر دانی عمیق ماست. ...

"معرفی مختصر: نِلسون رولیهلاهلا ماندِلا (زادهٔ ۲۶ قوس ۱۲۹۷ خورشيدی برابر با ۱۸ ژوئیه ۱۹۱۸) نخستین رئیس جمهور آفریقای جنوبی است که در انتخابات دموکراتیک برگزیده شد. وی پیش از ریاست جمهوری از فعالان برجستهٔ مخالف آپارتاید در آفریقای جنوبی و رهبر کنگره ملی آفریقا بود. او به خاطر دخالت در فعالیت‌های مقاومت مسلحانه مخفی محاکمه و زندانی شد. مبارزه مسلحانه، برای ماندلا، آخرین راه چاره بود؛ او همواره پایبند به عدم توسل به خشونت بود. ماندلا در طول ۲۷ سال زندان، که بیشتر آن را در یک سلول در جزیره روبن سپری کرد، مشهورترین چهرهٔ مبارزه علیه آپارتاید در آفریقای جنوبی شد. گرچه رژیم آپارتاید و ملت‌های طرفدار آن وی و کنگره ملی آفریقا را کمونیست و تروریست می‌دانستند، مبارزه مسلحانه بخشی جدایی‌ناپذیر از مبارزه علیه آپارتاید بود. ماندلا پس از آزادی از زندان در سال ۱۹۹۰، سیاست صلح‌طلبی را در پیش گرفت، و این امر منجر به تسهیل انتقال آفریقای جنوبی به سمت دموکراسی‌ای شد که نماینده تمامی اقشار مردم باشد."

سخنرانی پذیرش جایزه نوبل نلسون مندیلا

 ۱۹۹۳

اعلی حضرت شاه، اعضای عالی مقام خانواده شاهی، اعضای محترم کمیته نوبل، جناب صدر اعظم، خانم "گرو هارلیم، وزراء، اعضای شورای ملی و سفراء، آقای "اف. دبلیو دی کلرک" برنده جایزه نوبل، مهمانان گرامی، دوستان، خانم ها و آقایان!

از کمیته نوبل ناروی صمیمانه تشکر میکنم که ما (نلسون مندیلا و اف. دبلیو دی کلرک) را در حد برنده جایزه صلح نوبل ارتقأ بخشید.

همچنان به همتای خودم آقای رئیس جمهور اف. دبلیو دی کلرک برای بدست آوردن این افتخار بزرگ تبریک میگویم. ...

 برگردان: فهیم نعیمی

"معرفی کوتاه: دلای لامای 14 (اسم مذهبی: "تنزین گیتسو"، متولد 6 جولای 1935) رهبر بوداییان "تبت" است که در سال 1989 برنده جایزه صلح نوبل گردید. نامبرده بخاطر تلاشهایش جهت آزادی "تبت" از سیطره کشور چین در داخل و خارج "تبت" از شهرت فوق العادۀ برخوردار است. "

10 دسامبر 1989

اعلیحضرت (پادشاه کشور ناروی)، اعضای کمیته نوبل، برادران و خواهران:

خیلی خرسند هستم که اینجا، امروز، در حضور شما جایزه صلح نوبل را بدست میاورم. من همزمان احساس افتخار و کوچکی میکنم و عمیقن متأثر هستم که شما خود را ملزم دانستید تا این جایزه با ارزش را به راهب سادۀ از "تبت" اعطا کنید. من شخص مهمی نیستم. اما بدین باور هستم که این جایزه به رسمیت شناختن بشردوستی، عشق، مهربانی و عدم خشونت است که من با پیروی از آموزه های "بودا" و حکیمان هندوستان و "تبت" به تجربه آنها کوشیده ام. این جایزه را در نیابت تمامی آنانی، در هرکجایی که اند، ستمدیده اند و آنهاییکه برای آزادی مبارزه و برای صلح جهانی کار کرده اند، با سپاسگذاری رژف میپذیرم. من اینرا به عنوان احترام به مردی که عمل غیر خشونت آمیز را به عنوان رسم مدرن، برای تغییر، بنیاد نهاد – مهاتما گاندی – میپذیریم؛ کسیکه زندگی اش مرا آموخت و انگیزه داد. و البته من این جایزه را در نیابت شش میلیون مردم "تبت"، مردان و زنان دلیری که رنج برده اند و هنوز هم آنرا تحمل میکنند، میپذیرم. اینها (زنان و مردان "تبتی") در برابر ستراتیژی حساب شده و سیستماتیکی که هدفش نابودی هویت ملی و فرهنگی شان است، ایستادگی میکنند. این جایزه عقیده مستحکم ما را مبنی بر اینکه با حقیقت، دلیری و اراده به عنوان سلاح، "تبت" آزاد خواهد شد، تصدیق میکند.  ....

 برگردان: فهیم نعیمی

معرفی کوتاه خانم "آنگ سانگ سوچی":

آنگ سان سو چی، برنده جایزه نوبل، متولد 19 جون 1945، یک آزادی خواه برمه یی است ، پدر او  یک نظامی خوش نامه ای برمه ای در جنگ دوم جهانی است، او فارغ التحصیل فلسفه و سیاست و اقتصاد از دانشگاه آکسفورد است و مادر دو فرزند است.

او در انتخابات 1990، 59 درصد آرا را به دست آورد و حزب اتحاد ملی دموکراسی (National League for Democracy) به رهبری او 392 کرسی از 492 کرسی انتخابات را به دست آوردند، اما نظامیان، نتیجه انتخابات را قبول نکرد آنگ سان سو چی را تحت بازداشت خانگی قرار دادند.

 در هشتم اگوست 1988 یک راهپیمایی بعد از مرگ (نی وین) دیکتاتور وقت، مردم برمه برای دموکراسی راهپیمایی کردند که به نحو خشنی از سوی نظامیان سرکوب شد و به قیام 8-8-88 شهره است (تاریخ عددی آن روز)، در 26 آگوست همان سال، "آنگ سان سو چی"  اتحاد ملی دموکراسی را پایه گذاشت و خودش به دبیر کلی آن منصوب شد. او از تاریخ 20 جولای 1989 به حبس خانگی محکوم شد. اما اخیراً به تأریخ 13 نوامبر سال 2010 میلادی از حصر خانگی آزاد گردید. 

آزادی از ترس

سخنرانی معروف سال 1990 خانم "آنگ سانگ سوچی"، سیاستمدار دموکراسی خواه برمه

برگردان: محمد فهیم نعیمی

متن یکی از معروف ترین سخنرانی های مارتین لوتر گینگ بنیان گذار مبارزات مدنی سیاه پوستان در امریکا

برگردان: فهیم نعیمی

خرسندم امروز در حرکتی با شما اشتراک میکنم که در تأریخ ملت ما به عنوان بزرگترین تظاهرات آزادی خواهی ثبت خواهد شد.

صد سال پیش امریکایی عالی مقامی - کسیکه در سایه نمادین او ما امروز قیام میکنیم - اعلامیه آزادی امریکا را به امضا رسانید. این سند مهم و با ارزش نور عظیمی از امید برای میلیونها انسان بردۀ سیاه پوست بود، کسانیکه در شعله های بی عدالتی مخرب سوخته بودند. این سند مانند سپیده دمان سرشار از سرور بود که برای پایان دادن به شب دراز گرفتاری شان آمده بود.

اما صد سال بعد، سیاه پوستان هنوز آزاد نیستند. صد سال بعد، زندگی سیاه پوستان با دستبندها و زنجیرهای از جدایی و تبعیض سوگوارانه زمینگیر شده است. صد سال بعد، سیاه پوستان در وسط اقیانوسی از رفاه مادی در جزیره دور افتاده فقر زندگی میکنند. صد سال بعد، سیاه پوستان هنوز در حاشیه جامعه امریکا افسرده اند و خود را تبعیدی سرزمین خویش درمیابند. پس ما امروز اینجا آمده ایم تا این وضعیت شرم آور را آشکار بسازیم. ...

     من شهروند مصؤن کشوری هستم که تا حال مرا از اذیت و آزار متعصبین مذهبی و قوانین ظالمانه کشوریکه در آن زاده شده ام در پناه امن خویش نگهداشته است. این کشور، ایالات متحده امریکا است، که در واقع بر روی زمین برایم بهشت بنا کرده است. من بخاطر نظریات مترقی و آزادیخواهانه خویش مورد اذیت قرار نمیگیرم، هر چند فریاد من و صدای سایر افراد همفکر از جانب بلندگوهای صنفی که رسانه ها را اشغال کرده اند نارسا ساخته میشود. من رؤسای جمهور امریکا را و سیاست های داخلی و خارجی شان را بدون خود- سانسوری به باد انتقاد گرفته ام و حتا یکبار هم بخاطر این عمل خویش از جانب پولیس مورد بازجویی قرار نگرفته ام. من از لحاظ مالی نیز شهروند مصؤن هستم، زیرا درامد خانوادام از شش عامل سرچشمه میگرفت. قبل از آنکه بصورت دلخواه مدت کاری خود را به نیمه روز تبدیل کردم، ما بیشتر از 95 در صد از امریکایی ها درامد داشتیم. مانند انبوهی از مردم ما نیز مبتلا به مرضی که مصرف کنندگی نامیده میشود مبتلا هستیم؛ تقریباً تمام آنچه را بدست میاوریم به مصرف میرسانیم. بنحوی برنامه ریزی کردیم تا دو خانه را به گرو بگیریم، دو عراده موتر و جدیدترین آلات برقی را داشته باشیم. ...

نویسنده: داکتر ادیپ یوکسل
برگردان از محمد فهیم نعیمی